22 September Seaworld - Aquatica - Magic Kingdom

In Seaworld hebben ze een nieuw gedeelte geopend dat wij nog niet gezien hebben. Aangezien we hier ook toegangskaarten voor kregen bij de toegang tot Discovery Cove kunnen we hier mooi even gaan kijken. Het is maar een klein stukje rijden naar Seaworld en als we aankomen mogen we ongeveer op de drempel van het park parkeren. Wel even $ 15,00 betalen! We lopen naar het park in en het is er best druk en zowiezo ook weer bloedheet. We zijn voor onze doen ook laat, half elf. We zoeken het nieuwe gedeelte op en dat is echt prachtig gemaakt en iets dat we nog niet eerder gezien hebben in welk park dan ook. Er is een stukje antarctica nagemaakt met rotsen waarop zogenaamd sneeuw ligt, naaldbomen, witte ondergrond, glazen ijspegels en er blaast een heerlijk ijskoude wind uit alle rotsen. Lekker om af te koelen. Er is ook een ritje dat je kunt doen en de wachtrij is 30 minuten. We staan er nog geen minuut in als er wordt omgeroepen dat er technische problemen zijn maar dat ze verwachten dat het niet lang duurt en dat je maar in de rij moet blijven wachten. Ach, dat doen we maar want de rest van het park kennen we al en dit was eigenlijk het enige waar we voor gingen. En....het is er heerlijk koel. Na een minuut of tien gaat alles weer draaien en zijn we binnen de korste keren binnen. Hier is het gewoon koelkast koud, de medewerkers dragen dikke winterjassen! Hahaha, alle gasten in korte broek, T shirt en slippers en de medewerkers hebben nog net geen wanten aan. Via een aantal wacht ruimtes komen we in de ronde wagentjes te zitten, het voelt aan als hooverkrafts. Via een scherm of 4 waarop pinguins te zien zijn worden we naar de uitgang gezweeft. Duurt alles bij elkaar nog geen 5 minuten denk ik, dan staan we bij het verblijf van de echte pinguins. Kijk, dat is dan weer erg de moeite waard. Je ziet ze van dichtbij, ziet ze zwemmen en in de echte sneeuw liggen slapen. Ook springen ze in het water en wordt je natgespetterd met letterlijk ijskoud water. Heerlijk en kei leuk hoor. Buiten gekomen moeten we weer even wennen aan de hitte en besluiten we eerst maar wat te eten. Chinees wordt het, lekker buiten in de schaduw gezeten. We kijken op de plattegrond van het park en besluiten nog even langs een andere attractie te gaan die we niet kennen, Turtle Trek. Dit is een soort IMAX koepel waar een 3D film wordt gespeeld van een zeeschildpad. Hele mooie 3D, leuke effecten en zeker de moeite waard! Als we hierna het park uitlopen via het geasfalteerde pad voelen we hoe ontzettend heet het is. We besluiten naar het waterpark van Seaworld te gaan; Aquatica. Wauw, dat is nog eens een gaaf waterpark! Ze hebben hier twee lazy rivers. We nemen eerst de erg rustige en gaan een paark rondjes met de grote banden rond. Dan lopen we een stuk door het park naar de iets wildere lazy river en moeten we een zwemvest aan. Dat doen we maar na 1 rondje ga ik zonder zwemvest, het is overal ongeveer 1,15 meter diep met een paar hogere, wilde golven maar allemaal prima te zwemmen. Daar komt nog bij dat er om de twintig meter een professionele "strandwacht" zit dus hier kan echt niemand verdrinken. Lekker, lekker, lekker, heerlijk gladde vloer en dat is eerlijk gezegd beter dan bij de Disney parken want daar heb ik van de week mijn knieen mee afgeschaafd. Als we zijn afgekoeld kleden we ons weer om en gaan voor een uurtje naar het hotel. Hierna hebben we een afspraak om te eten in het Grand Floridian Hotel. Dit is een van de duurste Disney hotels en ligt naast het Magic Kingdom. Het is een prachtig hotel maar ook echt voor de kale kak hoor. Onze sfeer is het niet, gelukkig is onze ober een normaal iemand en hebben we het toch naar ons zin. Als toetje krijgen we 4 kleine taartjes, zoet, zoeter, zoets, krak zei het tandglazuur zo zoet. EN- een chocolade Mickey Mouse! Nu zijn we op ongeveer 3 minuten met de monorail van Magic Kingdom. We gaan daar lekker naar toe en doen op ons gemakkie de Monster Laugh Floor nog een keer. Dat blijft iedere keer weer lachen en knap van die mannen die moeten improviseren en reageren op het publiek. Ook het ritje met de people mover bevalt ons weer, al is het maar omdat je daar gewoon in kunt zitten en vermaakt wordt. Via de kinder attractie Winnie de Pooh, Mike schaamt zich dood dat ik daar weer in wil maar hij gaat toch mee (jaren training hoor voordat dat lukte...) gaan we op een leuk plekje staan om de lichtjes parade te bekijken. Het is acht uur en donker, de lichten in het park wordt gedimd of gedoofd en dan trekken er wagens en figuren langs die helemaal gemaakt zijn van lichtjes. Het melodietje van de optocht is zo aanstekelijk dat het nog langer blijft hangen dan de melodietjes van de Efteling! Nu duurt het nog een half uur voor de vuurwerk show begint, mooi tijd om een Pineapple float te gaan scoren! Wat dat is? Nou, dat is vers geperst ananassap in een glazen beker met daarin softijs met ananassmaak. Je krijgt er een rietje en een lepel bij. En die zijn me toch lekker, er staat altijd een rij mensen te wachten voor die snack, soms duurt het wel een uur voor je aan de beurt bent maar nu zijn we binnen 5 minuten weg. We besluiten dan naar het midden van het park te gaan om het vuurwerk te bekijken maar dan blijkt het zo druk te zijn dat we er letterlijk niet meer doorkomen. Een aantal Disney mensen gaat het menselijk verkeer regelen en na 10 minuten kunnen we eindelijk bewegen. We komen langs een verhoogd terras van een restaurant, met een vrij uitzicht op het kasteel waar boven het vuurwerk altijd wordt afgeschoten. Ha! We gaan op het muurtje van het terras zitten, voor ons staan een paar scootmobielen geparkeerd en dus kan niemand vlak voor ons gaan staan. We zitten zomaar eerste rang! Nog nooit eerder gezeten voor het vuurwerk, laat staan zonder dat iemand het uitzicht blokkeerd. Er komen nog een man en vrouw met een klein kindje bij ons zitten en dat past precies. We raken aan de praat en we geven hun onze toegangstickets voor Legoland want die kleine heeft precies de goede leeftijd voor dat park. Het vuurwerk blijft ontzettend mooi, maar ja, ik blijf er dan ook wel hartstikke gek op. Als het vuurwerk stopt gaat 80 % van de bezoekers naar huis. Wij lopen de andere kant op en gaan nog een keer door het spookhuis en besluiten dan te gaan. De grootste drukte is weg als we de monorail naar het Grand Floridian pakken en daar de auto ophalen en naar het hotel rijden. Het is elf uur geweest als we op de kamer aankomen. En ja, we zijn erg moe, maar morgen hebben we een rustig dagje in de planning.