24 September Celebration Hospital - Congo River Golf

Nou om maar met de deur in huis te vallen, de afgelopen nacht was niet best. Ik heb liggen piepen en hoesten, het leek wel of ik met een nest jonge cavia's in bed lag, wat een fluit concert. Inmiddels heb ik mijn astma inhalers zo ongeveer leeggepuft en dus besloten we ons toch maar eens bij een dokter te melden. Nu kom je hier dan op een Eerste Hulp van een ziekenhuis uit. Voor de deur kun je je auto afgeven, iemand anders parkeert hem dan voor je. Dan vraag iemand je naam, een ander persoon of je voor geneesmiddelen allergies bent en weer iemand anders duwt je allerlei formulieren onder je neus die je moet tekenen. Mijn Disney high tech armbandje wordt nu vergezeld door twee ziekenhuis armbandjes. Dan lopen we verder met iemand en worden we door twee zusters geholpen. Bloeddruk, hartslag etc en wat de klachten zijn. Dan mogen we weer met iemand anders mee en gaan we naar een kamer waar alle techniek in zit die je in operatie kamers ziet. Ook een eigen toilet met eigen breedbeeld tv. En nee, dit is geen kamer maar toch echt de EHBO. Dan komt er weer een zuster die je een ziekenhuis jasje geeft en er komt een administratieve dame die achter het geld aanzit. Nou, die dame en Mike worden de komende uren dikke vrienden kan ik zeggen. Ik heb niet zoveel te missen want ik heb weinig lucht. Dan komt de dokter die heel erg joviaal is en zegt dat ik verneveld ga worden en dat er een rontgenfoto gemaakt moet woren. Ping Pong Kassa! We moeten er bijna om lachen.. Intussen zit Mike te bellen met de reisverzekering die ons verwijst naar de ziektekostenverzekering maar die krijgen we dan weer niet te pakken. Etc etc. Dan komt er weer een andere zuster binnen die mijn hartstikkertjes plakt en een zuurstof ding op mijn vinger zet. Gelukkig geeft ze mijn ook de vernevelaar...hehe, na vijf minuten heb ik me toch een lucht! Ik word er dol van, beetje te enthousiast ingeademd dus rustig aan. Dan komt er een man die mij met brancard en al naar de rontgen rijd, ik mag geen pas zetten. Tjonge, jonge. De rontgen is helemaal beschilderd met zeekoeien en leuke bomen. De man daar is ook super joviaal, als ik klaar ben word ik weer verenigd met Mike, die intussen allerlei nummers heeft opgeschreven van de verzekering. De dokter komt terug en zegt dat ik bronchitis heb. Ik krijg een recept voor antibiotica en prednison. Dan komt het allemaal op betalen aan he... De ziektenkostenverzekering belt maar niet terug maar als we het zelf voorschieten met een credit card krijgen we het wel terug. Dat doen we dan maar en dan blijken we plots op de ziekenhuis kosten 75 % korting te krijgen! Het is toch niet normaal! De dokter kost ons nu rond de 650 dollar en het ziekenhuis ook, dus voor 1300 dollar heb ik mijn receptje voor antibiotica waar ik anders enkel de huisarts voor hoef te bellen! O ja, de antibiotica kosten....12 dollar! Maar goed, we hadden nog niets gegeten en ik ben ook wel een beetje geradbraakt, Mike zijn rug doet zeer en we besluiten te gaan lunchen in ons hotel en even naar de kamer te gaan. Mike moet nog een man terug bellen van de verzekering. Als we koud op de kamer zijn gaat de telefoon. Mijn moeder, met slecht nieuws. Mijn vader heeft een hartaanval gehad, ligt op de hartbewaking en wordt morgen gecatheteriseerd. Dan wordt er direct gedotterd als het nodig is. Ok, dan.....we besluiten toch gewoon door te gaan met de vakantie want vanuit hier kun je toch niets doen. We gaan een potje minigolfen en ik win met een punt verschil! Hahaha, niet helemaal eerlijk met al die steroide in mijn lijf..... Vanuit hier rijden we naar Downtown Disney voor ons diner, we hebben nog geen honger maar je, het staat gepland he... We eten een klein beetje heerlijk italiaans en gaan terug naar het hotel. We houden het voor gezien voor vandaag. Ik ga wat wordfeuden, Mike kijkt TV. Hopelijk gaat het vanacht goed met mijn vader en met mij. Morgen staat Universal nog een keer op de planning.