16 juni - Natchez

Als we in ons te koop staande hotel naar beneden lopen lijkt het wel uitgestorven. We horen geen stemmen en lopen naar het restaurant waar het ontbijt zou zijn. We zien keurig opgediende tafels en horen dan iemand roepen kom maar verder. Met een schitterend uitzicht op de Mississippi rivier worden we bediend en krijgen we allebei een warm ontbijt met toast. Chique de friemel hier, dat hele hotel maar zoals gezegd staat het te koop en is er weinig aktiviteit. Het ontbijt is lekker en we vertrekken naar het bezoekerscentrum om een kaartje te kopen om drie Antebellum plantage woningen te gaan bekijken en een koetstochtje te doen door het centrum. We rekenen af en rijden naar het eerste huis toe. Antebellum is de tijd voor de Burgeroorlog hier en de huizen zijn eigenlijk bekende plaatjes, witte huizen al dan niet met zuilen en een mooi parkje ervoor en ernaast en een mooi oprit. Het eerste huis dat we bezoeken zou het grootste achthoekige huis van de Verenigde staten worden maar de bouw werd onderbroken doordat de Burgeroorlog uitbrak en de werklui gingen vechten en de oorlog. Ook de eigenaren vertrokken. Longwood staat symbool voor de schade die de oorlog heeft aangericht en is nooit afgebouwd. De dames die ons ontvangen zijn zuidelijk gezellig en we krijgen zin in de toer. Het is ook een prachtig huis met een schitterende oprit. Dan komt er een man binnen die de dames zon beetje aan de kant duwt en doorloopt naar een andere deur. Dan zegt hij tickets! We lopen braaf met het andere stel mee en komen een paar hele mooie ruimtes binnen. Een woonkamer, een kinder en diverse slaapkamers. Allemaal mooi ingericht en inderdaad kun je duidelijk zien dat het huis in een achthoek gebouwd is. In het midden is " de rotonde" hier zijn gaten in het plafond gemaakt en als je daar doorheen kijkt kun je dus inderdaad zo door de vier andere vierdiepingen heen kijken naar het dak. De gehele constructie en de begane grond was klaar in 1860 maar de rest dus niet. De volmaakt saaie en oninteressante gids dreunt zijn verhaal af als we naar boven gaan. Je kunt nu mooi de constructie van de woning zien. Ook zijn de bouwmaterialen zoals die klaar stonden voorgebruik te bezichtigen. Voor we het weten staan we weer buiten bij de voordeur. Mooi huis, jammer van de gids. We rijden naar het tweede huis wat we willen zien en dat is Staton Hall. Dit ligt midden in het centrum en we krijgen het heen en weer van de eenrichtingsstraatjes, rondjes rijden tot we eindelijk de oprit van het pand op kunnen. We hebben geluk met 5 minuten begint de volgende tour. We zijn nu de enige die het huis bezoeken. Alhoewel het kleiner is oogt het veel groter omdat de plafonds hier erg hoog zijn er de kamers minder in aantal maar groter zijn. De dame die rondleidt weet alles over materialen en schilderijen te vertellen maar wij willen altijd graag anekdotes of lekkere roddel verhalen horen, helaas ook hier niet. Maar zij is wel heel aardig en het huis kan ons dan ook meer boeien. Ook hier staan we keurig na 28 minuten weer buiten zodat zij beneden de nieuwe tour kan starten. De dame in het winkeltje verteld ons over een goed eettentje dus daar gaan we naar toe. Het is Cotton Alley en ziet er leuk uit van buiten, van binnen een beetje vreemd maar wel lekker. Beetje kakkie blijkt het te zijn. Het eten is ook niet je dat dus zijn we zo weer onderweg. We willen even relaxen en gaan richting koetsjes. Er staat er een klaar met een jong jongen als gids. Mike is wat vergeten uit de auto en dan stopt er nog een koetsje met een mager bikertype als koetsier. Die zie ik meer zitten en vraag aan Mike of hij dat niet kan regelen. Die doet dat natuurlijk ook nog voor me en zo stappen we in het achterste koetsje in. Er komt nog een ander stel bij en we gaan op toer. Deze man is ex marinier en weet alle smakelijke verhalen en geschiedenis van Natchez te vertellen. Het is ook echt een prachtig stadje. Vroeger stinkend rijk doordat hier alle katoen vanuit de staat Mississippi werd verscheept naar het zuiden. Nu arm want de Mississippi rivier is niet meer te bereiken met oceaanboten omdat de gouveneur van het zuidelijk gelegen Louisana een brug heeft laten bouwen net voor de grens die te laag is voor grote boten. Zo zijn de steden in Louisana verzekerd van grote schepen en kunnen ze niet meer verder naar Mississippi. De tour was erg leuk en we hebben ook weer zin in ons laatste huis. We kiezen voor Melrose omdat deze ook weer uit de stad ligt zodat we een leuk ritje in het groen hebben. Helaas staat Melrose in de steigers maar de parkrangers zijn erg vriendelijk en de tour is ook interessant omdat dit een van de meest aangeklede woningen is die we zagen. Buiten het huis zijn nog twee slaven verblijven en een keuken gebouw te bekijken dat doen we nog en dan gaan we terug naar het hotel om even te relaxen. 's avonds gaan we naar een enorme boot in de haven waar een casinootje in gevestigd is. Het zijn leuke kastjes maar het is er zo koud dat wij ondanks onze fleece vesten zo weer buiten staan. Brrrrr.....wel goed voor het budget overigens hahahha