18 juni - Tibodeaux - Morgan City - Lafayette

We staan op ons gemakkie op en gaan eerst bellen zodat we verzekerd zijn van een plaats op een rondleiding vanmiddag. Dat lukt dus we kunnen opgewekt naar een oude suikerriet plantage. De omschrijving in mijn vakantieboek is duidelijk maar daar gaan we weer, er ontbreken naambordjes dus moeten we het weer vragen. Volgens de die man moeten we heel ergens anders zijn maar ik ben toch wat eigenwijs en zeg tegen Mike dat ik weet dat het moeilijk te vinden zou zijn en niet veel mensen het zouden weten te vinden. We besluiten terug te gaan naar de ene weg zonder naam en dan verder te rijden zoals ik het had opgeschreven....en jawel hoor! Daar staat een winkeltje met een helehoop oude spulletje erom heen midden op een veld. Verder op zijn alleen maar suikerriet velden. Het is al bijna 11 uur dus de winkel zou open moeten zijn....niemand te zien dus bel ik maar eens. O, is er niemand? Hoe laat is het eigenlijk? O, dan had er iemand moeten zijn... Nou loop maar lekker rond en als je de oude slavenverblijven wilt zien rij dan maar het veld in dan zie je ze wel! hahahaha, hier maak je ze niet gek hoor, relaxt volkje. We lopen wat rond het pand en zien in de struiken oude auto's helemaal verrot en overwoekerd. Ook een aantal oude tractoren staan hier zomaar buiten.... We worden al de hele tijd achtervolgt door twee katten, tien kippen, een haan en een enorme kalkoen trouwens. Wat die willen wordt duidelijk als er een automaat aan de muur hangt waar je een kwartje in moet doen. Zon ding waar bij ons snoepjes of speelgoedjes uitkomen maar hier komt er mais uit om de kippen te voeren. We voeren en lustig op los,lachen met die beesten en ook het hangbuikzwijn en de geitjes die nog achter een hek zitten vinden het lekker. We gaan weg en rijden een rustige weg tussen de suikerrietvelden. Dan zien we aan weerskanten van de weg houten hutten. Dit is het grootste nog in tact zijn suikerplantage uit de 19de en 20ste eeuw, het zijn ongeveer 60 gebouwen. We stoppen langs de weg en wandelen terug om ze op de foto vast te leggen. Het is kei mooi om te zien, het maakt zeker indruk omdat het er zoveel zijn. Het is ook weer bloedheet overigens en we zijn dan ook blij om weer de airco van de auto te voelen als we op weg gaan naar Morgan City. We hebben anderhalf uur extra tijd gerekend omdat we weten dat we fout gaan rijden! Nou, lang verhaal kort, we zijn op een gegeven moment maar ergens gestopt om te eten omdat we het niet konden vinden! De serveerster wist ons echter te vertellen dat we op nog geen vijf minuten zaten dus snel eten dan maar om de twee uur tourtijd alsnog te halen. We gaan naar een olieboorplatform en we zien de toren gewoon boven de woningen uitsteken maar denk maar niet dat we er komen, althans niet in een keer! We halen het precies, het is vijf voor 2 als we op 10 meter van nog werkende platform staan. Wauw, wat een immens ding zeg! En hoog! Er komt een man aan in een overall en daar vraag ik aan of er ergens een toilet is, zeker wel, loop maar alvast mee. Hij loopt over de loopplank, via trappen omhoog naar het platform. Enthousiast volgen wij. Ik krijg echter de schrik van mijn leven als ik door de gaten van de roosters heen kijk, we zijn hoog en we gaan dus buiten om via ijzeren trappen naar dat platform. Nou als ik al niet hoefde te plassen moet ik nu toch wel en wat anders ook! ahahahaha, ik hou het maar net droog en sta te bibberen op mijn benen als we boven naar binnen mogen. Maar goed dat ik dat niet wist want dan had ik misschien wel niet gegaan! Als hij terug komt kijkt hij over de railing over er wellicht nog andere mensen zijn. Maar nee, we zijn weer de enige twee! Hij let ons het verschil uit tussen een platform en een rig. Die met zo'n toren erop is een rig en wordt gebruikt om olie te zoeken door proefboringen te doen. Een olieplatform heeft helemaal niet zon toren en staat er permanent en pompt de olie op. Oke, wij zitten op een rig, de eerste verplaatsbare rig ooit en die doet nu nog dienst als opleidingscentrum voor allerlei banen op rigs en platforms. Hij werkt dus nog wel maar pompt niets meer op. We krijgen eerste de verblijven te zien, het recreatie verblijf en de keuken toedat we naar buiten gaan. Yaiks, we staan echt hoog! en gaan nog wat hoger om bij het dek te komen waar de pijpen liggen en waar de derrick, de toren op staat. Het is erg indrukwekkend om te zien. Er is ook een groep mannen bezig die les krijgen in het besturen van een onderzee-ertje waarmee ze p de bodem van de zee reparaties kunnen uitvoeren. De man is vriendelijk en we buurten wat af, over van alles en nog wat stellen we vragen, hij weet ons heel wat te leren hoor! De tour zou een uur duren maar pas na twee uur nemen we afscheid. Kosten $ 12,00 voor ons tweeen! We rijden nog een dik uur, en ja ook weer verkeerd, voor we bij ons volgende hotel zijn. Het laatste ook. We installeren ons en gaan toch maar weer proberen om miljonair te worden in een casino op een half uur rijden. We eten wat in het casino maar dat valt niet zo goed bij mij wat de pret een beetje drukt maar niet veel hoor! We gaan om half 1 slapen na weer een mooie dag!