30 mei - San Antonio

Ik ben al vroeg wakker en hou mezelf bezig met de tablet en een bouquetreeks boekje, dat is al lang geleden dat ik die gelezen heb maar ik vind het wel weer eens leuk om ontspannen te lezen. Mike is af en toe wakker maar gelukkig kan die beter liggen dan ik en slaapt hij eigenlijk door tot dat ik gedoucht heb. Als we alle spullen in de auto hebben geladen gaan we ontbijten. Het is een standaard ontbijt buffet maar voor ons prima! muffins, gekookte eieren, brood, bagels, allerlei cornflakes, yogurt met verse fruit en de mogelijkheid om van de Belgische wafels te maken, dit zijn dan natuurlijk Amerikaanse en natuurlijk in de vorm van Texas. Want hier zijn ze trots op Texas! En niet een beetje maar echt heel erg trots, het is dan ook de enige staat van de Verenigde Staten dat ooit een zelfstandig land is geweest. Als we naar buiten lopen om aan onze rondwandeling te beginnen voelen we de warmte in hitte omslaan. Poeh...rustig aan doen maar en zoveel mogelijk in de schaduw lopen. Na een kwartiertje komen we bij het mooiste pand van heel San Antonio, althans dat vindt National Geographic, het is zo'n onbeduidend pandje dat we het in eerste instantie nog niet eens zien. Het is het huis van de eerste Spaanse gouverneur, er is nu een museum in gevestigd maar daar zijn we niet in gegaan omdat hiet ons echt niet boeide. We lopen een stukje door en zien dan de katherdraal waar de aardsbisschop zijn zetel heeft, het is tevens de oudste kerk van de hele Verenigde Staten. Hij is vrij te bezoeken, het graf van David Crocket zou in deze kerk zijn maar die hebben we niet gevonden. Het is eigenlijk een bescheiden kerk hoor, wel mooi en lekker koel om in rond te lopen. De glas in lood ramen zijn er mooi en de goudkleurige acherwand achter het altaar is een grote glimmende eenheid. Er zijn vast mensen die het mooi vinden. We lopen via de zijdeur naar buiten en besluiten een niveau lager te gaan lopen dan het straatniveau. In San Antonio loop namelijk een smalle rivier. Aan weerzijde van dat riviertje hebben ze wandelpaden gemaakt. Aan die wandelpaden honderden winkeltjes en restaurantjes, een beetje wat wij kennen van de grachten in Utrecht maar dan groter en kleurrijker. De Mexicaanse invloed is hier goed te merken. Als we vlakbij het overdekte winkelcentrum zijn gaan we weer over de straat op zoek naar het IMAX theater. Hier zijn we net op tijd om de 10 uur voorstelling te kijken over het beleg van de Alamo missie, hier in San Antonio. Het is een gekleurd verhaal, de Texanen zijn goed, de Mexicanen slecht. Echt Amerikaans, groots, pracht en praal en aanzwellende muziek. We moeten er eigenlijk een beetje om lachten want het is overduidelijk een eenzijdig verhaal. We lopen naar buiten om richting de Tower van de Americas te gaan maar besluiten eerst met een bootje mee te gaan over het riviertje. De River Walk barges varen een 40 minuten rondje over de rivier en een paar zijarmen. Helaas is de gids niet in staat om ons te boeien maar we zien wel dingen die we mooi vinden. Het is ook wat koeler op het water en we kunnen even zitten. Want slenteren en lopen is vermoeiend in deze hitte. Als we uit de boot komen gaan we weer opweg naar de Tower maar we lopen dood op een wegopbreking. We worden een heel eind terug gestuurd...aangzien ik hoogste vrees heb, hoef ik toch al niet zo in die toren om te genieten van het uitzicht en Mike vind het niet nodig om er ver voor te lopen dus besluiten we eerst maar eens wat gaan eten. De foodcourt in het winkelcentrum biedt uitkomst. Niet gewelig maar aardig fast food eten en.........een bakkie Starbucks koffie maken onze magen weer vol en onze temperatuur weer normaal. We lopen vanuit het cetnrum naar de Alamo missiepost. Je mag er gratis in of je krijgt een audiotour tegen betaling. Aangezien we net de film erover hebben gezien lopen we rond zonder audiotour. Het is stervensdruk en om eerlijk te zijn vinden we het een beetje tegenvallen, de nummer 1 attractie van San Antonio. Wij zijn dan ook verwend in Nederland en Europa met oude gebouwen zodat we dit niet zo bijzonder vinden. We beginnen aan onze wandeling terug naar het hotel. Het is heet, hot, erg warm, dus doen we het rustig aan en rusten een keer op een bankje tot we via de Market Square terug lopen naar ons hotel. Nu is het nog maar een kwartiertje rijden naar ons volgende hotel maar dan zijn we in ieder geval uit de drukke. Het hotel is niet alles maar het is toch maar voor een nacht. Na wat gerust te hebben gaan we naar een supermarkt om water, fruit en donuts in te slaan voor morgen. De receptionist had gezegd dat er ook restaurant in de buurt waren. Allemaal fast food zaken ja, maar echt fatsoenlijk eten.....nee! Dus zitten we niet veel later bij een BBQ tent, nee een BBQ fastfood tent, dus bestellen en ophalen aan een balie, een tafeltje zoeken en eten. Ach, we hebben wat binnen en gaan terug naar het hotel. Na wat heen en weer gebel hebben we zelfs internet verbinding en kijken we wat TV met allebei de tablet in de hand! hahaha lang leve de electronica! Morgen weer een leuke dag voor de boeg....tot morgen! ps de donuts smaken goed ;-)