10 juni - Memphis

Heel rustig wakker geworden en opgestaan. Het ontbijt slaan we over en gezien de grote kans op regen gaan we vandaag veel dingen binnen doen. Als eerste rijden we naar het Lorraine Hotel. Op het balkon van dit hotel is Dr Marten Luther King vermoord in 1968. Het hotel en auto's zijn zo gelaten en via een soort palen met een klein videoschermpje er in kun je het verhaal horen over de moord en de tijdsperiode waarneer het gebeurd is. Het maakt veel indruk op ons, niet in de laatste plaats omdat er veel donkere mensen helemaal in pak of mooie jurken voor ons langs lopen naar het naast gelegen Civil Rights museum. Het is niet geloven dat mensen in begin jaren zestig nog zo ontzettende gediscrimineerd werden. We weten dat het museum vandaag dicht is en dus lopen we weer richting auto. Dan zien we aan de overkant van de weg een bordje op een lantaarnpaal hangen met 26 jaar en zoveel dagen. Er zijn een paar grote spandoeken en op een bankje zit een dame dus al die jaren al te protesteren tegen het museum. We steken over en vragen aan haar wat haar beweegredenen zijn. Het blijkt dat zij in het hotel woonde en er uit is gezet om de buurt te verbeteren om zo het toerisme te stimuleren. Het geld dat hierdoor binnen kwam en komt wordt naar haar mening te weinig besteed aan de armen uit de buurt terwijl dat toch de echte Dr M L King gedachtes waren, zorgen dat de zwarte bevolking zich op kon werken naar gelijkheid. Er schijnt 26 miljoen dollar uit getrokken te zijn voor het museum en een aantal appartement blokken waar arme mensen woonden zijn ontruimd en hebben plaats gemaakt voor chiquere appartementen en een duur restaurant. Dit druist tegen de ideeen van King in volgens haar. Ergens heeft ze wel een punt natuurlijk maar aan de andere kant zouden er weinig toeristen komen als het niet een beetje netjes zou zijn. We bedanken haar en gaan naar de auto. We rijden nu naar een huis waarin weggelopen slaven werden verstopt zodat ze konden vluchten naar Canada en vrij zouden zijn. Ook dit kost weer enige moeite om te vinden. Geen enkele aanwijzing of bord die ons de goede weg wijst. We lopen weer in een buurtje rond voor we iemand de weg vragen. We zitten zeker een mijl van de plaats af waar we moeten zijn. Als we terug lopen naar het hotel begint het te regenen, beetje rennen dus om niet klieder nat te worden. We vinden de Slave Have snel nu en als we binnen lopen is de tour net begonnen. De dame praat ons snel bij en we kunnen bij de andere dame aansluiten, nu zijn we dus met drieen een tourgroep. We lopen het huisje rond en horen een feitelijk verhaal over hoe slaven werden gevonden, vervoerd, verkocht en behandeld. Vaak werden er vluchtplannen gemaakt en ondernomen en vaak liepen die niet goed af, totdat een aantal blanken een Underground railroad begonnen, dit is een vluchtroute voor slaven die via bepaalde seincodes en tekens werd duidelijk gemaakt. De trommels werden eerste als communicatie middel gebruikt maar dat werd snel verboden door de slavendrijvers die door hadden dat dit meer was dan wat trommelen. Later werden er via bepaalde tekens in quilts/lappendekens duidelijk gemaakt wanneer, hoe en waar naar toe er gevlucht kon worden. Het huis waarin wij zijn was een huis waar weggelopen slaven konden schuilen voor ze via de Mississippi rivier onderin boten verder noordelijk gingen. Het is een goed verhaal, niet zielig of aangedikt. Ook niet beschuldigend naar de blanken maar gewoon droog de feiten. Het blijft toch gek dat dit nog geen 150 jaar geleden heel gewoon was. Nu rijden we weer naar het centrum waar we dan om 1 uur de tour door de Gibson Guitaar fabriek willen maken. Als we aankomen blijken alle toers van die dag vol te zitten. Das balen maar ja, soms zit het mee, soms zit het tegen. We maken een afsrpaak voor de toer van morgen 3 uur en gaan in de beroemde Bealestraat wat eten. Hier zitten bekende barren en restaurants en wij gaan eten bij de bar van B.B. King. Mike zijn hamburger is lekker maar niet zo goed als mijn salade! Heerlijk! Inmiddels breekt de zon door en nemen we het risico om buiten wat te gaan doen. In de Mississippi rivier ligt een eiland waarop ze de loop van de gehele rivier hebben nagemaakt in diepte, breedte en hoogte verschil. Ieder pas die je neemt stelt 1 mijl voor. De rivier is 1000 mijl lang. Het eiland is te bereiken met een weg of een soort gondel die aan een balk hangt en over de rivier gaat. Aangezien ik dat niet zo zie zitten kiezen we voor de weg. Het wordt weer nergens aangegeven en voor we het weten zitten we op de brug overde rivier en rijden we Arkansas weer binnen. Even draaien maar en parkeren in Tennessee vlakbij de rivier om met de gondel naar het eiland te gaan. Het is minder eng dan ik dacht en als we er zijn lopen we in het stralende zonnetje langs de miniatuur rivier. We relaxen wat in het zuiden met uitzicht over de echte rivier en gaan dan met de gondel terug. We rijden net in Memphis rond alsof we thuis zijn inmiddels en na een 40 minuten zijn we weer in ons luxe hotel. Effe relaxen op de kamer en dan weer naar beneden proberen de vakantie terug te verdienen. Het feit dat we nu al terug zijn zou duidelijk moeten maken dat dat niet gelukt is of beter gezegd dat we blut zijn! Maar lol hebben we weer gehad!