7 juni - Bowling Green - Nashville - Franklin

Het hotel waar we inzaten was echt wel goed alleen bleek de douche niet echt goed te zijn, mijn haren wassen was een hele opgave met de lage waterdruk hier. Het ontbijt was standaard, ik yogurt met fruit, Mike wat brood of donuts/muffins. We drinken wel braaf iedere ochtend een beker melk en een beker sap om het vocht, vitamines en kalk niveau goed te houden. We hebben een uurtje te rijden naar downtown Nashville waar ik een rondwandeling heb uitgezocht. Als we van de snelweg afgaan staan we in een keer in een heel rustige straat, in zowat lege straten rijden we naar de parkeergarage. Die vragen voor de twee uur dat wij hier zijn 20 dollar! Dat gaan we niet doen, dan maar buiten in de hitte en brandende zon parkeren...ook twintig dollar! De volgende garage dan maar parkeren, blijkt hij 35 dollar te vragen vanwege het evenement dat hier gaande is. Dan toch maar terug naar de eerste garage waarna daar de man mijn gehandicapten parkeerkaart ziet liggen. Hij wijst door de garage heen naar een volgende garage en zegt dat we daar met korting kunnen parkeren. En aangezien we Hollanders blijven steken we over en daar mogen we zelfs gratis parkeren! Hahaha, onze lunch is weer betaald. Als we buiten komen willen we eerst een WC bezoeken want met die melk en sap en ook nog koffie in de auto.....je weet het wel. Goed, we lopen de bibliotheek binnen en jawel hoor, een gigantische hal met op de kopse kant een trap die zich dan weer naar links en rechts uitsplits... Mooie vloer, mooi plafond en allerlei deuren die naar diverse soorten boeken leiden. Zo, dat noemen we het nuttige met het aangename combineren. Het is ongeveer 20 minuten lopen naar Printers Alley, in de smalle steegje zaten in de jaren twintig van de twintigste eeuwe vele uitgevers, drukkerijen en kranten. De oude pandjes zijn er nog maar zijn nu allemaal horeca gelegenheden. Het is een mooi straatje voor de foto's. We lopen weer heuvel op naar het Ryans Auditorium, dit was the Grand Ole Opry, hier traden alle grote artiesten op. Maar de zaal kon maar 5000 bezoekers plaatsen dus werd er buiten de stad een wat groter pand gebouwd, daar kunnen er 20000 in! We horen overal muziek over de straten en het begint knetter druk te worden, we lopen duidelijk richting het evenment. Veel straten zijn afgezet en er zijn veel stands die gratis producten weggeven. We vinden diverse historische panden, de Orchid Bar bijvoorbeeld. Dit is een oude bar die aan de buitenkant paars is geschilderd. De Ernest Tubb record shop, zoek je een country plaat dan heeft deze oude winkel hem voor je. Dwars door het evenement heen gaan we naar het Country museum en blijven we even kijken bij live muziek. Het blijkt een vierdaags evenement te zijn met alle grote en kleine country namen. 's Avonds zal er in het footballstadion optreden zijn van een grote artiest voor zon 70000 mensen! Het is snik heet en erg drukkend inmiddels maar we lopen dwars door de menigte naar de sigaren stand voor het Hard Rock restaurant...hele dure dikke sigaren verkopen ze daar. Mike vindt die niet lekker dus lopen we via het Johnny Cash Museum en souveniers winkeltje terug naar de parkeergarage. We pikken het af van de hitte inmiddels als we een twintig minuten rijden naar een restaurant in het buitengebied van Nashville waar we vanmiddag op de parkeerplaats worden opgepikt door Bobby Green voor een tour rondom het buiten gebied van Nashville. We eten voor het gemak bij het Shoney's restaurant en pakken een misdadig lekkere aardbeien milkshake, geen ijs met een siroopje zoals wij dat kennen maar ijs met geplette aardbeien. Mijn salade is ook erg lekker en Mike krijgt een burger voor zijn neus waar hij de broodjes maar vanaf haalt om het nog enigzins te kunnen snijden. Als we het op hebben blijken we de enige te zijn die vanmiddag die tour willen doen en pikt Bobby ons op met zijn eigen auto. Ook leuk, we rijden eerst naar het centrum maar al snel blijkt dat dat bijna niet meer te doen is met de drukte en wij geven aan dat we dat al gezien hebben. Hij laat ons het Bicentennial park zien met het middenpunt van de staat Tennessee.Het is een knop in de grond maar wel leuk om te zien. Verder zien we een replica van het Parthenon van Rome op ware grootte. Ik stap uit en maak foto's en MIke en Bobby kletsen de oren van elkaars hoofd af. Hij rookt en we vragen of hij misschien een plaats weet waar ze sigaren verkopen. Ja, dat wist hij en dat is dan weer het voordeel van een onbedoelde prive tour...de sigaren worden gevonden en gekocht samen met lucifers want anders heb je er nog niets aan...dat is ook weer geregeld. Dan rijden we naar een wijk waar alle grote countrysterren huizen hebben. Wij kennen niet alle namen maar genieten wel van zijn verhalen, zijn accent en gewoon de omgeving. Als we terug zijn bij de parkeerplaats en afgerekend hebben gaan we nog een milkshake scoren in het restaurant voor we richting Franklin vertrekken. Intussen is de lucht weer betrokken en als we goed en wel in het hotel zijn begint het weer te gieten. Een enorm onweer barst los om 6 uur s avonds. Om 8 uur hebben we een rondwandeling in het mooie dorpje hier maar met dit weer vragen we ons af of die wel doorgaat. De dame zegt dat de Murder en Mayhem tour niet doorgaat maar dat we wel de Ghosttour kunnen doen met een paraplu. Daar zien we van af en besluiten ergens te gaan eten. Op nog geen 500 meter van ons hotel is een Cracker Barrel. Een ketenrestaurant en voorheen een favoriet van ons. Het is een country keuken, grootmoeders eten zet maar. We gaan er eten en het bevalt ons goed. We nemen de maisbroodjes in een doggybag mee terug naar het hotel.....lekker Amerikaans! Hier kijken we wat TV en spelen weer wat met de tablet. De kamer is klam of eigenlijk gewoon heel erg vochtig, hij is wel schoon en groot, mijn bedje ligt weer op de grond en nu is het tijd om de maisbroodjes op te eten. Morgen weer een leuke dag en een aardige rit voor de boeg.